โคลงกลอักษร

(1/15) > >>

ผณิศวร รักเมืองไทย**รักในหลวง:
สมัยเรียนมัธยม  คุณครูภาษาไทยเคยเล่าถึงโคลงบทหนึ่งที่บรรยายสรรพคุณของต้นโมก  จำได้แค่วรรคแรก
"โรคมากรากโมกต้ม___กินหาย"  ผม search อยู่นานถึงได้พบว่าเป็น "โคลงกลอักษร"

รากโมกต้มกินหาย
คนป่วยกลายกลับกล้า
ชมนิดหมายเหมือนเช่นนี้นา
พักรบห้าหกครั้งยังเคย

มิน่า... ครูผมถึงไม่ยอมบอกวรรคถัดๆ มา

naisomchai:
อ้างจาก: panisuan ที่ เมษายน 15, 2005, 09:10:52 PM

สมัยเรียนมัธยม  คุณครูภาษาไทยเคยเล่าถึงโคลงบทหนึ่งที่บรรยายสรรพคุณของต้นโมก  จำได้แค่วรรคแรก
"โรคมากรากโมกต้ม___กินหาย"  ผม search อยู่นานถึงได้พบว่าเป็น "โคลงกลอักษร"

รากโมกต้มกินหาย
คนป่วยกลายกลับกล้า
ชมนิดหมายเหมือนเช่นนี้นา
พักรบห้าหกครั้งยังเคย

มิน่า... ครูผมถึงไม่ยอมบอกวรรคถัดๆ มา


โอ้โห... ถึงขนาด "ป่น" ยังกลับกลายกล้าแข็งเชียวครับ... นายสมชายนึกถึงมูลี่เน็กซ์เชียวครับ... ฮา

บาร์ท รักในหลวง:
 ทีแรกอ่านที่อาจารย์โพสท์ ผมก็งงตั้งนาน :~) พออ่านที่พี่สมชายมาเน้นคำ  ก็ถึงบางอ้อเลย :~) ฮือๆ แล้ววรรคถัดมาที่ครูไม่ยอมบอก มันเป็นยังไงน๊า :~)

Tonyman:
ง่า อืมม  :~)

ผณิศวร รักเมืองไทย**รักในหลวง:
โคลงกลอักษรครับ  ;D
ผวนสองคำแรกของแต่ละวรรค เป็นโคลงสี่(ไม่ค่อย)สุภาพ

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[#] หน้าถัดไป